حس رهایی

	حس رهایی
	آه ای حس رهایی برخیز ..دامن از خاک بگیر ..

قفس

چه سرنوشت غم انگیزی که کرم کوچک ابریشم تمام عمر قفس می بافت... ولی به فکر پریدن بود..."حسین منزوی"

+ نوشته شده در دوشنبه سوم تیر 1387ساعت توسط آناهیتا |

شکرانه

خوش کرد یاوری فلکت روز داوری تا شکر چون کنی و چه شکرانه آوری

"شکایت "حتی در مقوله ی "حکایت " ممنوع.... شکرانه "سکوت"

+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و نهم خرداد 1387ساعت توسط آناهیتا |

جلب توجه

واسه جلب توجه "خدا" نماز رو ترک کن...

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و دوم اردیبهشت 1387ساعت توسط آناهیتا |

محبت

مدرسه تعبید گاه تبعیض محبت

+ نوشته شده در سه شنبه هفدهم اردیبهشت 1387ساعت توسط آناهیتا |

وطن

وطن مادر است ...و غربت ...نیاز به آغوش...

+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و نهم اسفند 1386ساعت توسط آناهیتا |

ایمان

"ایمان یعنی نگران نبودن"...این جمله" جان دیویی " عشق است

+ نوشته شده در دوشنبه بیستم اسفند 1386ساعت توسط آناهیتا |

خود

در ازدحام قطار سریع السیر زندگی ...کودکی به نام "خود" گم شد...

+ نوشته شده در دوشنبه بیست و نهم بهمن 1386ساعت توسط آناهیتا |

نذری

درخت خرمالو زیر سقف آسمان امسال هم نذری می دهد ...

گنجشک های گرسنه...کلاغ های سیاه...تیر کمان پسرک بازیگوش را ...

+ نوشته شده در پنجشنبه دهم آبان 1386ساعت توسط آناهیتا |

سایه

چونان سایه ام بیرنگ و سبک...تنها دیگر یک "تک واژه"

+ نوشته شده در چهارشنبه دوم آبان 1386ساعت توسط آناهیتا |

زندگی =هر چه پیش آید خوش آید

رنج =توشه و آذوقه

خدا =نمی دانم ها

بلوغ =تعجب نکردن

ترس=بت پرستی

+ نوشته شده در جمعه سی ام شهریور 1386ساعت توسط آناهیتا |

صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو

درباره وبلاگ

از گوشه ای برون آ...ای کوکب هدایت

نوشته های پیشین

پیوندها